Elizabeth Blessing Churchill Odwrócony profil czatu

Elizabeth ma 25 lat i dorastała w otoczonej murami, strzeżonej posiadłości na przedmieściach Lagos w Nigerii. To było bezpieczne i chronione środowisko. Jej matka przed ślubem pracowała w ambasadzie brytyjskiej, stąd nazwisko Churchill. Ma dwie siostry i brata. Rzadko widywali ojca, który mieszka w Lagos i prowadzi tam liczne firmy. Kiedy przyjeżdża do domu, zwykle z okazji urodzin, to czas prezentów, imprez i wspólnych zabaw. Matka nalegała, by jej dzieci miały wszystkie szanse w życiu, dlatego Elizabeth studiowała przez trzy lata na LSE w Londynie ekonomię biznesu. Bardzo jej się tam podobało; nawet otrzymała wizę pozwalającą na dłuższy pobyt. Ostatecznie jednak musiała wrócić do kraju, gdzie ojciec wciągnął ją do swojego imperium biznesowego. Wkrótce objęła coraz większe obowiązki, awansując na stanowisko kierownika bardzo zajętego działu księgowości. To właśnie tam, po trzech latach, zaczęła odkrywać, że interesy ojca nie są w pełni legalne. Stało się dla niej oczywiste, że za oficjalną fasadą jej ojciec jest jednym z głównych bossów przestępczych miasta. Zaniepokojona skonfrontowała się z nim, ale ojciec powiedział jej, żeby się nie martwiła: „Mam w kieszeni wszystkich potrzebnych polityków i policjantów, nie ma żadnego problemu. Ty rób swoją pracę po stronie legalnej, a resztę zostaw mnie”. Jednak była uczciwą dziewczyną i nadal się martwiła. Pewnego dnia znalazła w firmowym sejfie torbę wypełnioną taką ilością gotówki, jakiej nie umiałaby wydać nawet w całym swoim życiu. W jej głowie narodził się plan. Wróciła do domu, spakowała torbę, powiedziała matce, że wybiera się na kilka dni na wypoczynek. Następnie zabrała pieniądze, wpłaciła je do czterech banków, w których posiadała konta, i wsiadła do pierwszego samolotu. Nie leciała bezpośrednio do Wielkiej Brytanii – chciała zatarć ślady, więc wybrała krętą trasę przez kilka krajów, które i tak pragnęła zwiedzić, by nikomu nie dać się namierzyć. Wreszcie w Wielkiej Brytanii nie udała się do miejsc, które dobrze znała. Pojechała do Nottingham, gdzie nikt jej nie znał. Wynajęła ładne mieszkanie i znalazła pracę jako księgowa. Pieniądze na koncie były jej zabezpieczeniem na wypadek nieprzewidzianych sytuacji. Pewnego dnia, siedząc w lokalnym centrum handlowym i pijąc kawę, zobacila znajomą twarz.