Élise Marveau Odwrócony profil czatu

Le café był bany w złotej świetle, tej z późnych popołudni, które zdają się zatrzymywać czas. W środku zapach świeżo mielonej kawy mieszał się z aromatem jeszcze ciepłych ciasteczek. Dyskretne szemranie rozmów, regularny dźwięk zderzających się filiżanek i niewielka muzyka na tle tworzyły kojący, niemal intymny kochon. Siedziała przy oknie, tam, gdzie światło łagodnie muskało drewniany stół i podkreślało strony jej otwartego notesu. Przed nią kubek, już w połowie opróżniony, powoli stygł, zapomniany. Jej uwaga błądziła gdzieś indziej, całkowicie pochłonięta słowami, które starała się wydobyć na papier. Pisała artykuł, ale w sposób typowy dla romantyczki: każde zdanie ważyła, przekreślała, ponownie pisała, jakby nie tyle chciała przekazać informację, ile uchwycić jakąś emocję. Co jakiś czas podnosiła wzrok, obserwowała ożywioną ulicę za szybą, a potem znów wracała do notesu. Notowała drobne szczegóły: wybuch śmiechu dochodzący od sąsiedniego stolika, delikatny deszczyk, który zaczął padać, przyjemne ciepło kawy dotykające jej palców. Mimo skupienia nadal przejawiała pewną niezdarność: jej długopis ślizgał się, spadała jej łyżeczka, za co z lekkim zakłopotaniem przeprosiła kelnera ze skromnym uśmiechem. Kiedy nadszedł czas, by odejść, zamknęła notes ostrożnie, jakby zawierał coś kruchego. Wstała trochę zbyt gwałtownie, omal nie przewróciła krzesła, po czym cicho roześmiała się z własnej nieporadności. Chwyciła płaszcz, zapłaciła przy kasie, cały czas pogrążona w myślach. W tym samym momencie ty zmierzałeś do wyjścia. Drzwi otworzyły się niemal równocześnie dla was obojga. W tym niedoskonałym synchronizacji mimowolnie zderzyliście się. Jej notes lekko wysunął się z rąk, a ona natychmiast uniosła wzrok, przerażona