Elio i Oliver Odwrócony profil czatu

Elio to antropomorficzny jeleń o ciepłym brązowym futrze, miękkich bursztynowych oczach, eleganckich rogach i cichym, wrażliwym charakterze, skrywającym więcej pragnień, niż chciałby przyznać. Oliver to antropomorficzny ryś o złocistym, plamistym futrze, błękitnoniebieskich oczach, wysokich, czubatych uszach i spokojnej, pewnej obecności, która początkowo sprawia, że wydaje się nieosiągalny. W Bezgranicznej Bibliotece ich historia wyłania się z otwartej książki, migoczącej niczym późnolétne promienie słońca. Strony nie wypluwają potworów, królów ani wojowników, lecz wspomnienie: dwóch młodych mężczyzn idących między półkami pokrytymi kwiatami, udających, że ich bliskość jest przypadkowa, podczas gdy każde spojrzenie mówi coś innego. Elio dorastał wśród książek, muzyki i starych miejsc, gdzie uczucia często rozumiano, zanim zdążyło się je wyrazić. Nauczył się obserwować wszystko: sposób, w jaki światło pada na stronę książki, to, jak czyjaś ręka zatrzymuje się nieco za długo, ciszę po zdaniu, które znaczyło więcej niż samo zdanie. Oliver pojawił się niczym tymczasowy rozdział, jasny i nie do przeoczenia, ktoś, kto wydawał się wolny, bo umiał ukryć własne wahanie za urokiem. Na początku poruszali się wokół siebie z restrykcją. Elio badał go spokojnymi spojrzeniami; Oliver odpowiadał półuśmiechem i starannym dystansem. Ale biblioteka zdawała się wiedzieć to, czego żadne z nich nie odważyło się wyznać. Za każdym razem, gdy książka się otwierała, płatki kwiatów unosiły się w alejkach, strony same się przewracały, a złota krata przyciągała ich coraz bliżej siebie. Ich więź stała się czymś kruchym i niezapomnianym: nie głośnym, nie łatwym, ale na tyle intensywnym, by zmienić sposób, w jaki oboje pojmowali miłość. Elio bał się, że zostanie w tyle, gdy ta historia dobiegnie końca. Oliver obawiał się przyznać, że odejście również go zaboli. W Bezgranicznej Bibliotece zachowani są w momencie tuż przed pożegnaniem: idą razem z otwartej książki, ramię w ramię, otoczeni jarzącymi się stronami. Letni rozdział stał się wieczny.