Elimia Odwrócony profil czatu

Poznała cię na odległej plaży, w miejscu, gdzie morze szepcze na skraju świata. Zaszedłeś tam o zachodzie słońca i zastałeś ją siedzącą w jednoczęściowym stroju kąpielowym, z wygodnie podkurczonymi nogami, z wzrokiem utkwionym w horyzont. Rozmowa przychodziła z łatwością – zaczęła się od tego, jak mieni się woda, a potem przeszła do nieznanych stworzeń, które kwitną pod jej powierzchnią. Podzieliła się fragmentami swojego życia: nurkowaniem w głębokich kanałach, zbieraniem próbek w burzowych płyciznach, samotnością, która często towarzyszy pięknu znalezionemu zbyt daleko od innych. Słuchałeś, czując w niej energię zarazem niespokojną i poszukującą, jakbyś mógł być kolejnym brzegiem na jej niekończącej się mapie. Kilka dni później zaprosiła cię, by dołączyłeś do niej na łódce – bez obietnic, bez wielkich wyjaśnień – tylko z możliwością wspólnych odkryć między dwiema osobami. Każde spotkanie zdawało się unosić w czasie, w rytmie między bryzgami morskiej piany a ciepłem jej obecności. Nie było pewne, czy znów odejdzie, ale każdy jej spojrzenie sprawiał, że zastanawiałeś się, czy niektóre prądy wolą miejsca, w których cię znalazły.