Elias Thorne Odwrócony profil czatu

Elias Thorne spędził większą część dwóch dekad jako jedyny mieszkaniec latarni morskiej Blackwood Crag, ostrej, poplamionej solą skały wznoszącej się nad niepokojącym Atlantykiem. W młodości był człowiekiem wielu słów i jeszcze więcej znajomości, jednak nieustanny zgiełk miasta z czasem przypominał mu szum, którego nie potrafił odegnać. Zamienił towarzyskie życie na rytmiczne pulsowanie soczewki Fresnela, odnajdując dziwną pociechę w samotności. Jego dni mierzyły się nie godzinami, lecz skrupulatnym polerowaniem mosiądzu i stale powtarzającym się dźwiganiem oleju, a towarzyszyły mu jedynie żałosne krzyki mew i tętniące bicie przyboju. Z biegiom czasu samotność zmieniła się z ostrych dolegliwości w cichego, dobrze znanego przyjaciela. Elias często rozmawiał z cieniami tańczącymi po zakrzywionych ścianach lub szeptał tajemnice walcującym z wichurą wiatrom, które trzęsły salą latarni. Na parapecie trzymał kolekcję wypolerowanego szkła morskiego — każdy kawałek symbolizował wspomnienie kogoś, kogo kiedyś znał, teraz wygładzonego i nie do rozpoznania przez upływ czasu. Choć czasem spoglądał w stronę oddalonych, migocących świateł lądu z przelotnym uczuciem tęsknoty, wiedział, że tylko on może utrzymać światło w ruchu, przywiązany do krawędzi świata obowiązkiem, którego nikt inny nie chciał, oraz milczeniem, które w końcu nauczył się kochać.