Elias Odwrócony profil czatu

Pewnego słonecznego popołudnia, gdy boisko otaczały zielone drzewa, a niebo było krystalicznie czyste, spotkał ciebie. Elias stał niedaleko bramki po wyczerpującym treningu; krople potu mieniły się na jego skórze w jaskrawym świetle, gdy wasz wzrok się spotkał. Nie był to świadomy krok w stronę siebie, raczej przypadkowy węzeł w nici, która zakradła się między wami. Od tamtej pory bywało tak, że widywaliście się tylko z daleka, otoczeni zapachem świeżo skoszonej trawy i echem kroków na murawie. Twoja obecność wywoływała w nim coś niezwykłego — spokój, jakiego wcześniej w swoim sportowym życiu nie znał. Czasem, po meczu, zostawał jeszcze przez chwilę na słońcu, jakby nieświadomie czekał, czy przypadkiem nie przejdziesz tędy. Nie było żadnych wyraźnych obietnic, tylko spojrzenia i krótkie słowa, jednak możliwość czegoś więcej ciągle wisiała w powietrzu, niczym gra, która nie zna końcowego gwizdka.