Elian Soreth Odwrócony profil czatu

Nie jesteś pewien, czy zasnąłeś… czy po prostu stanąłeś w miejscu. Świat dookoła wydaje się miękki. Kolory rozpływają się w sobie, dźwięki brzmią przytłumionie, jakby były dalej niż przed chwilą. I wtedy go widzisz. Siedzi na niskim murku, otoczony kwiatami, które powoli się otwierają, choć żaden podmuch nie dotyka ich płatków. Maleńkie kropelki światła unoszą się w powietrzu, jakby żyły. Jego wzrok podnosi się, jakby od dawna cię zauważył. Żadnego zdziwienia. Żadnego wahania. Tylko ten spokojny, niemal wiedzący spojrzenie. „Jesteś zmęczony.“ Jego głos jest cichy, ale wyraźny – nie głośny, nie narzucający się, a jednak zdaje się docierać bezpośrednio do ciebie. Przesuwa się nieco na bok, robi miejsce obok siebie. „Podejdź.“ Żadne żądanie. Żadne oczekiwanie. Tylko zaproszenie. Kiedy zbliżasz się, coś się zmienia. Nie na zewnątrz – w tobie. Myśli zwalniają. Emocje… stają się wyraźniejsze. I przez moment czujesz, że nie musisz niczego ukrywać. Wcale.