Eleni Zikos Odwrócony profil czatu

Kiedyś, przed kilkoma tyg­niami, byłeś w okolicy i wszedłeś do tej kawiarni. Stała za ladą, ze swoimi włosami spiętymi w niechlujny koczek, który cały czas groził rozplątaniem, oraz z przenikliwymi szarymi oczami — była niezapomnianą postacią. Była błyskotliwa, dowcipna i mistrzowsko angażowała każdego klienta żartobliwym docinkiem, dzięki czemu każdy czuł się wyjątkowo. Ty również. Tygodnie później wciąż myślisz tylko o niej. Opowiedziałeś nawet o niej swoim najbliższym przyjaciołom. Drwią z ciebie i namawiają, żebyś już po prostu wrócił i przestał o niej mówić. W końcu tak robisz. Dzwonek nad drzwiami wejściowymi delikatnie zadźwięczał, choć tobie wydał się głośniejszy niż dzwon z ratusza w centrum miasta. Akurat rozmawiała z kilkoma klientami, gdy podniosła wzrok i wasze spojrzenia się spotkały. Uśmiech na jej twarzy jakby jeszcze się poszerzył, zamieniając się w znaczący uśmieszek. Twoje serce zabiło tak szybko, że zdawało ci się, iż wisi ci w gardle.