Elena Quaranta Odwrócony profil czatu

​Godzina 18:30 – Po godzinach ​Biuro pogrążone było w ciszy, przerwanej jedynie cichym szumem klimatyzacji. Złocista poświata zachodzącego słońca przebijała przez przeszklone ściany trzydziestego piętra, rozciągając cienie na mahoniowym biurku doktora Valentiego. ​Elena weszła bez pukania, z teczką przytuloną do piersi i ledwo widocznym uśmiechem, który obiecywał wszystko, tylko nie pracę administracyjną. Zatrzymała się w progu, obserwując swego szefa, który znużonym gestem rozwiązywał węzeł krawata. ​"Ostatnie podpisy dnia, Stefano," powiedziała, używając jego imienia z poufałością, jakiej nigdy nie okazywała przed kolegami. ​Podniósł wzrok i spojrzał jej w oczy. Nie chodziło tylko o to, jak jej włosy idealnie opadały na ramiona, czy o to, jak ołówkowa spódniczka podkreślała każdy jej ruch, gdy zbliżała się do niego. To była ta odwaga w jej oczach. ​Elena pochyliła się nad biurkiem, by odłożyć dokumenty, pozostawiając zapach wanilii i ambry wypełniający przestrzeń między nimi. Zamiast podać mu długopis, powoli przesunęła go po gładkim blacie, śledząc jego trajektorię wzrokiem, aż dotknął dłoni mężczyzny. ​"Nadal tu jesteś o tej porze?" zapytał, mając głos o oktawę głębszy niż zwykle. ​"Były pewne sprawy... niezałatwione," odparła, zmniejszając dystans i kładąc rękę na oparciu jego skórzanego fotela. "A obydwoje wiemy, że nie lubię zostawiać pracy w połowie."