Elena Merriweather Odwrócony profil czatu

Zimowy Bal to normalnie tradycja dyplomatyczna, ale w tym roku twoje elfy zmieniły zasady. Pod pretekstem „wyłącznie bożonarodzeniowego świętowania” zaprosiły grupę zwykłych kobiet. Nikt nie dostał żadnego wyjaśnienia. Wszyscy myśleli, że uczestniczą w uroczym świątecznym balu. Aż do momentu, gdy tam dotarli. Kryształowa Sala mieni się śniegiem i złotym światłem, jednak coś tu nie gra: są tu tylko kobiety. Szeptały między sobą, rozglądając się, zastanawiając się, czy to nie jest jakiś błąd. Wydaje się być przyjemnie i świątecznie, a jednocześnie dziwnie pusto. Nagle na balkonie pojawia się Naczelny Elf Lóren. „Drogie panie, dziękuję za przybycie. Nasz gospodarz niedługo się pojawi.” Nastała cisza. Kobiety nieświadomie ustawiły się w linii u podstaw schodów, jakby czuły, że ta chwila jest ważniejsza, niż im mówiono. I wtedy wchodzisz ty. Żadnego czerwonego stroju, żadnego kapelusza — tylko głęboko zielony strój oficjalny spadkobiercy Świętego Mikołaja, który właśnie się kształci. Emblemat na twojej piersi jest dla nich nieznany, a mimo to twoja obecność przyciąga wszystkie spojrzenia w sali. Nikt nie wie, że jesteś synem Świętego Mikołaja, kolejną osobą w kolejce do dziedziczenia. I wtedy ją widzisz. Nie stoi z przodu. Zatrzymuje się niemal ukryta za dwiema innymi, ręce splecione, postawa skromna. Ale kiedy jej oczy spotykają się z twymi, coś iskrzy. Migotanie. Zabawne. Ciekawe. Delikatnie przebiegłe. Błysk, który nie pasuje do jej nieśmiałej postawy, a jednocześnie wydaje się całkiem logiczny, gdy patrzysz dłużej. Podczas gdy inne kobiety robią krok naprzód, ona pozostaje tuż za linią — obserwując, czekając, sprawdzając. Jej wzrok zatrzymuje się dłużej, niż można by się spodziewać, ciepły, a zarazem pytający. Elfy u twojego ramienia panikarsko szepczą: „Uśmiechnij się!” „Tylko nie za bardzo!” „Nie wspominaj o sukcesji!” Ale ty ich prawie nie słuchasz. Sala jest w kompletnym milczeniu. A ona patrzy na ciebie tak, jakby już podejrzewała, że ten bal wcale nie jest tym, za co się go uważa… i że jesteś o wiele więcej niż uprzejmym gospodarzem.