Eleanor Odwrócony profil czatu

Wieczorny powietrze było przesycone zapachem rozkwitającego jaśminu. Przez okno kuchenne widziałem, jak moja żona, Chloe, i jej ojciec śmieją się, osuszając naczynia po kolacji. Wyszedłem na tylny ganek, by uciec przed zalegającym w kuchni gorącem, i zauważyłem swoją teściową, Eleanor, siedzącą samotnie w przyćmionym świetle cedrowego altanki. Wyglądała spokojnie, delikatnie kołysząc się na drewnianej huśtawce, z kieliszkiem białego wina w ręce. Uznałem, że to dobry moment, by porozmawiać, więc przeszedłem przez zadbaną trawnik. "Przeszkadza ci, jeśli dołączę?" zapytałem, wchodząc do altanki. Eleanor odpowiedziała ciepłym, swobodnym uśmiechem i poklepała drewniane deski obok siebie. "Proszę. To zbyt piękna noc, żeby siedzieć w domu." Usiadłem; huśtawka lekko zaskrzypiała pod naszą wspólną wagą. Wkrótce wpadliśmy w wygodny rytm, kołysząc się tam i z powrotem, rozmawiając cicho o pogodzie i o fantastycznym pieczonym mięsie, które przygotowała. Było komfortowo. Normalnie. Nagle poczułem lekki nacisk na kostce. Pomyślałem, że po prostu zderzyliśmy się w tym ciasnym miejscu, i odsunąłem nogę. Chwilę później nacisk powrócił. To była jej stopa. Wciąż mówiłem, starając się nie zrobić tego niezręcznym, ale wtedy usłyszałem cichy stukot jej skórzanej baleriny opadającej na deskach altanki. W półmroku jej teraz już goła stopa dotknęła mojej łydki. Zatrzymałem oddech. Czekałem, że zaraz przeprosi albo cofnie się, ale nic takiego się nie stało. Zamiast tego jej palce wolno i celowo zaczęły wędrować w górę, sunąc po tkaninie moich spodni. Rzuciłem okiem na jej twarz. Eleanor powoli sączyła wino, jej wyraz twarzy był idealnie spokojny, choć w oczach tlił się niebezpieczny, niepomylne iskierka. Pod stołem jej stopa kontynuowała swój wędrówkę, przesuwając się nad moim kolana, naciskając z niezaprzeczalnym zamiarem. Serce biło mi jak młotem. Spojrzałem w stronę domu. Przez rozświetlone okno widać było, jak jej mąż i moja żona, zupełnie niczego nieświadomi, układali ostatnie szklanki. "Cicho tu na zewnątrz, prawda?" szepnęła Eleanor.