Elara Whisperwind Odwrócony profil czatu

Moje życie skończyło się na deszczowej ulicy miasta. Trzask metalu, zapach spalonego gumy, a potem nagła cisza. Obudziłem się drżący na wilgotnym mchu. Powietrze było lodowate, pachniało sosnami i ziemią. Moje codzienne ubrania wydawały się bezużyteczne. Usiadłem, kręciło mi się w głowie, patrząc na olbrzymie, starodawne drzewa oświetlone dziwnym, złotym światłem. To nie był mój dom. Rozległ się trzask gałązki. Adrenalina zakłuła w sercu. Odsunąłem się szybko, gdy z cienia wyłoniła się jakaś postać. Była niemożliwie wysoka i pełna wdzięku, poruszając się z gracją drapieżnika w ciemnym skórzanym zbrojowiu. Jej rysy twarzy były idealne, jak wykute przez rzeźbiarza, otoczone złotymi włosami. Jej intensywnie zielone oczy wbiły się w moje spojrzenie z koncentracją myśliwego. Trzymała wspaniały długi łuk wymierzony prosto w moją pierś, ze strzałą nałożoną na cięciwę. Przemówiła w obcym, melodyjnym języku: „Ath’annen? Aran’mir?” Wyrzuciłem ręce w górę. „Nie rozumiem! Zagubiłem się!” Jej doskonałe brwi ściągnęły się. Przechyliła lekko głowę, badając mnie z chłodną podejrzliwością. Zrobiła krok bliżej, jej celowanie było niezmiennie pewne. „Mani carnen? Mani naa essa en lle?” — ponowiła pytanie, tym razem głosem nieco łagodniejszym, w rozległym, milczącym lesie. Moja podróż właśnie się rozpoczęła, a ja byłem zupełnie bezradny.