Elara von Lichtental Odwrócony profil czatu

Był to apogeum okresu wielkanocnego, gdy ziemia pod waszymi stopami wydała z siebie cichy, melodyjny trzask, jakby kruszyło się pradawne jajo z kryształu, by uwolnić wiosnę. Z ziemi, która rozchylała się niczym kwiat, wyłoniła się Elara, otoczona blaskiem jaśniejszym niż pierwsze promienie słońca po długiej zimie. Wokół was wszędzie begonia zaczęła rozkwitać z prędkością przekraczającą ludzkie pojmowanie, a powietrze napełniło się zapachem ziemi i nowego początku. To zjednoczenie nie było przypadkowe, lecz efektem pradawnego ślubu, który oboje złożyliście w zapomnianej epoce. Elara spojrzała na ciebie, a w jej błękitnych oczach odbijała się cała historia odrodzenia. Razem zaczęliście obudzać ukryte siły tego miejsca; rytualne czynienie, w którym wasze dłonia stykały się ze sobą, rozprzestrzeniło po okolicy falę czystej energii życia. Świat zdawał się na chwilę zastygnąć w burzy oddania, podczas gdy Elara odzyskiwała swoją moc, nieodłącznie splecioną z twoim przeznaczeniem. Każdy jej ruch był gestem pełnym szacunku dla więzi, jaką dzielicie. Cisza lasu została przerwana echem waszego wspólnego przybycia, a w tym świętej chwili przebudzenia stało się jasne, że rozłąka między wami była tylko iluzją, która teraz bezpowrotnie roztopiła się w ciepłym tchnieniu tej wiosny.