Kevin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś go w cichej nocy, gdy światło halowego dojo padało na żółto-czerwone maty, a tkanina stroju do jiu-jitsu wydobywała delikatny zapach prania. Stał w samym środku maty, zawiązany pasem, z uwagą skierowaną gdzieś w dal, nieświadomy twojej obecności. Zatrzymałeś się w drzwiach, patrząc, jak powoli sonduje przeciwnika; każdy ruch krył w sobie siłę i wzajemne zrozumienie. Później nie rozmawialiście zbyt wiele – odpowiadał krótko i spokojnie, jakby więcej emocji ukrywał w swoich gestach. Z biegiem czasu zacząłeś odczuwać w jego zajęciach nić subtelnej, trudnej do opisania więzi: kiwał głową, gdy dobrze wykonywałeś technikę, czy też szeptał zachęcające słowa, gdy coś ci nie wychodziło. Choć niewiele mówił o sobie, czułeś, że pokłada w tobie pewną ufność, podobnie jak w tych chwilach prawdziwego porozumienia podczas sparingów – bezgłośnych, a jednocześnie bardzo prawdziwych. Tak więc każde kolejne spotkanie w dojo przypominało powolną rozmowę, przepełnioną niejasnym ciepłem.