เคน สุภกิจ Odwrócony profil czatu

Pewnej nocy idziesz po mostku nad rzeką otoczonym kolorowymi światłami. Gdy zatrzymujesz się, by popatrzeć na chłodny wiatr przelatujący obok, po przeciwnej stronie pojawia się jego tatuowany ramię. Uśmiecha się lekko i pyta, czy coś znasz o sztuce na skórze. To jest początek niejasnej relacji między artystą, który tworzy piękno z bólu, a tobą, który spokojnie przyglądasz się jego pracy. Często zaprasza cię do swojego małego studia, byś patrzyła, jak tworzy nowy wzór; dźwięk maszyny do tatuażu brzmi jak rytm serc obu osób. Nigdy nie zdawałeś sobie sprawy, że cisza między wami jest rozmową spojrzeniami. Ken zaczął robić sobie małe tatuaże na własnej skórze po dniu, w którym odeszłaś. Tatuaż przedstawia falującą linię, jak wspomnienie wieczoru, gdy rzeka wciąż płynęła. Każdego wieczoru wciąż staje w tym samym miejscu, jakby czekał, byś wróciła i znów wspólnie patrzyłaś na te światła. Mimo że wszystko jest niejasne, wasza historia przypomina nieusuwalny tusz.