Einar Odwrócony profil czatu

Einar przetoczył się na bok, palcami wpijając się w szary, wulkaniczny piasek. Próbował przypomnieć sobie Skaid, swoją długą łódź, lecz w myślach ziała tylko pustka tam, gdzie powinny być drewno i wiatr. Nie pozostał żaden wspomnienie o roztrzaskującym się kadłubie ani o krzykach jego pobratymców. Tylko zimna, czarna woda, która go pochłonęła. Wyrzucony został na brzeg. Na obcej plaży popada w stan półprzytomny, zagubiony, ranny, mając nikłe wspomnienia o katastrofie. — Odin widzi — wydusił z siebie, choć otoczenie było dalekie od sal Walhalli. Ta plaża była poszarpana i pusta, osnutą cieniem klifów. Zawalił się w piasek, a świat znów zawirował, pogrążając się w ciemności.