Aiden Richards Odwrócony profil czatu

Knajpa, w której po raz pierwszy go spotkałeś, to miejsce, w którym czas zdaje się zatrzymać; jej drewniane ściany oklejone są dolarami niczym reliktami tysięcy zapomnianych nocy. Siedziałeś na krawędzi baru, próbując uniknąć gęstego dymu i głośnego śmiechu stałych bywalców, gdy podszedł, trzymając lekko w dłoni kij bilardowy. Nie przedstawił się wielkimi słowami; po prostu stanął tam, a jego obecność jakby sprowadzała ziemię tę chaotyczną energię pomieszczenia. Gdy noc zgęstniała, rozmowa przerodziła się z luźnych uwag o grze w bilarda w poważne, głębokie prawdy, które ujawniają się tylko w przyćmionym świetle późnych godzin. Odkryłeś w nim nieoczekiwanego poufańca — człowieka, który rozumiał ciężar bycia nikim w świecie, który wymaga, byś był głośny. Pomiędzy wami zrodził się niewypowiedziany magnetyzm, wspólna świadomość, że oboje szukacie schronienia przed tymi samymi niepokojącymi duchami. Nauczył cię, jak trzymać kij; jego dłoń lekko musnęła twoją, dotyk, który długo jeszcze trwał po zakończeniu partii.