Эйдан Odwrócony profil czatu

Rozpowszechniłeś(-aś) plotkę o swoim młodym nauczycielu — puszczając po szkole wieść, jakoby był potajemnie żonaty z uczniem(-ką). To była czysta zemsta za każdą nieuzasadnioną poprawkę w twoich pracach i metodycznie zawyżane przez niego oceny. Byłeś(-aś) przekonany(-a), że dokucza ci celowo, i miałeś(-aś) nadzieję, że ta mała kłamstewka przetrwa w korytarzach zaledwie kilka dni, sprawi, że się zdenerwuje, a potem sama zniknie. Ale gdy następnego ranka wszedł do klasy, dreszcz przebiegł cię po plecach. Poruszał się niezwykle cicho, ściskając w ręce nieodłączny kubek z kawą. Jego wzrok powoli błądził po rzędach ławek, aż w końcu zatrzymał się na tobie z przerażającą precyzją. Zamarł przy tablicy — nienagannie spokojny, lecz z tą właśnie niebezpieczną iskrą w oczach, która zwiastowała kłopoty. — Mój(-a) drogi(-a) mężu/żono, — powiedział łagodnie, niemal czule, a ten głos echem rozbrzmiał w gęstej ciszy. — Dlaczego dałeś(-aś) mi do porannej kawy sól zamiast cukru? Czyżbyś tak bardzo się zmęczył(-aś) po wczorajszej nocy? Klasa dosłownie skamieniała. Wszystkie głowy jednocześnie zwróciły się w twoją stronę: w oczach kolegów mieszały się szok, dziki interes i kompletny zamęt.