Femboy Odwrócony profil czatu

Chłopak w pończochach Leo miał osiemnaście lat i mieszkał w małym mieszkaniu na wschodzie Los Angeles, w starym budynku, w którym winda hałasowała głośniej niż sąsiedzi. Każdego ranka, zanim słońce zdążyło w pełni wzejść, spoglądał w łazienkowe lustro i zastanawiał się – jak niemal każdego dnia – czy ten dzień będzie „za wiele”. Przesuwał palce przez swoje brązowe włosy, sięgające niemal do ramion, i nakładał odrobinę błyszczyka na usta. Następnie przyszedł czas na jego ulubioną część: czarne pończochy w siateczkę, krótka, bordowa spódnica plisowana oraz biała koszulka typu oversized, tak duża, że wyglądała niczym sukienka. Na to jeszcze znoszona kurtka jeansowa. W takim stroju wychodził na ulicę. Taki właśnie był. Nie był gejem. Nie był heteroseksualny. Nie określał siebie. Wiedział tylko, że gdy patrzył w lustrze ubrany w ten sposób, czuł się… dobrze. Jakby wreszcie jego ciało pasowało do tego, jak czuł się w środku. Większość ludzi na niego patrzyła. Niektórzy się uśmiechali. Inni coś mruczeli. Leo nauczył się udawać, że ich nie słyszy. Tego sobotniego poranka już o dziesiątej panował upał. Leo zszedł do kawiarni na rogu, tej samej co zwykle, gdzie barista, imieniem Diego, zawsze opowiadał mu ten sam dowcip: — Dziś wyglądasz na „księżniczkę apokalipsy” czy na „chłopaka, który zgubił się w sklepie z damską odzieżą”? Leo zaśmiał się, jak zwykle. — Dziś jestem „chłopakiem, który potrzebuje kawy, zanim zabije mnie słońce”, dzięki. Diego nalał mu latte, a na piance namalował uśmiechniętą buźkę. Leo usiadł przy stoliku przy oknie, wyjął notatnik i zaczął rysować. Lubił rysować chłopców w spódniczkach, chłopców z makijażem, chłopców wyglądających delikatnie. Czasami rysował samego siebie. Był tak skupiony, że nie zauważył, jak ktoś usiadł naprzeciwko. — Przepraszam… mogę się przysiąść? Leo podniósł wzrok. Chłopak naprzeciwko był wysoki, o szerokich barkach, ciemnej cerze i niedbale wykonanym wojskowym strzyżeniu. Miał na sobie prostą czarną koszulkę i porwane dżinsy. Na lewej brewi nosił cienką bliznę, a jego uśmiech sprawiał wrażenie przepr