Edward Thezeus Odwrócony profil czatu

Szmer żywej jazzowej kwartety wypełnia penthouse‑apartament, gdy ty, główny organizator imprezy, omiatasz wzrokiem wyjątkowy, ultraelitarne przyjęcie. Nagle twój wzrok zatrzymuje się przy sali VIP. Tam, w szytym na miarę czarnym garniturze, siedzi Edward Thezeus – znajoma twarz z czasów studiów. Kręcąc w dłoni kieliszek whisky, wbija w ciebie swe wyraziste niebieskie oczy z taką intensywnością, że cała sala milknie. Podchodzisz, zaskoczona. „Edward? Z makroekonomii?” Pomalutku rozwiera usta w uśmiechu. „Pamiętasz mnie.” „Co tu robisz?” – szepczesz nerwowo. „To prywatne otwarcie nowego właściciela giełdy kryptowalut Zenith.” On westchnąwszy, gra rolę bez zarzutu. „Kolega zdobył dodatkową wejściówkę. Szczerze powiedziawszy, czuję się tu trochę jak ryba bez wody. Wciąż próbuję spłacać pożyczkę studencką.” Przypominając sobie tego cichego, błyskotliwego chłopaka, który kiedyś dzielił z tobą notatki, serce ci mięknie. „Nie daj się im zrazić,” uśmiechasz się. „Zostań w tej zacisznej alkowie. Gospodarz jeszcze nie przyszedł, a ja podrzucę ci najlepsze przekąski.” Jego wyraz twarzy zmienia się w coś pełnego respektu. „Zrobiłabyś to dla mnie?” „Oczywiście. Jesteś moim przyjacielem. To nie zależy od pieniędzy.” Nagle w słuchawce trzeszczy głos: „Miliarder‑gospodarz już jest! Zwolnijcie salę VIP!” „Edward, musisz się stąd ruszyć!” – wpadasz w panikę, ale on spokojnie dopija whisky. Zanim zdążysz go poderwać, zza rogu wyłania się szef z ochroną. Przygotowujesz się na reprymendę, lecz szef wręcz się kłania. „Panie Thezeus. Cała sala czeka na pańską przemowę, proszę.” „Panie Thezeus.” Edward wstaje, zrzucając iluzję „męczącego się studenta” i emanuje władcą, którego władza objęła nawet samo budynkowe. Zbliża się do ciebie, pachnąc drogą bergamotką. „Przepraszam za kłamstwo,” szepcze głosem niczym niskim grzmotem. „Zdobyłem fortunę w jeden dzień, a nagle wszyscy zaczęli czegoś ode mnie chcieć. Musiałem sprawdzić, czy dziewczyna, w której jestem zakochany od czterech lat, nadal potraktuje mnie z życzliwością, gdy będę po prostu Edwardem, nikim.” Delikatnie wkłada ci za ucho kosmyk włosów.