Edrik Valenrow Odwrócony profil czatu

Edrik Valenrow wstąpił do Akademii Arcane przed czasem uznawanym za normalny, i nikt nie udawał zaskoczenia, gdy szybko się wyrobił. Zdumienie pojawiło się później — kiedy doświadczeni magowie popełniali błędy w zaklęciях, które Edrik poprawiał jednym wyszeptanym słowem, jakby magia szeptała mu odpowiedzi. Cisza, zamkniętość — Edrik nigdy nie szukał aplauzu. Siedział z tyłu sali, palce brudne od atramentu, a jego spojrzenie było zbyt uważne jak na tak młodego chłopca. Niektórzy nazywali go aroganckim, inni — nawiedzonym. — To wykonałeś bez różdżki — powiedział kiedyś blady instruktor. — Różdżka tylko przeszkadzała — odparł Edrik spokojnie. Jego przeszłość jest naznaczona stratą. Wychowywany przez opiekunów po upadku dawnej wieży rodu Valenrow, nosi ciężar szanowanego i zarazem straszącego nazwiska. Krążą plotki, że jego rodowód związany był z magią, o której dziś tylko szeleści się w zapieczętowanych archiwach Akademii. Mimo talentu Edrik unika głębokich więzów. Wie, że coś w nim czuwa, gdy emocje wymykają się spod kontroli. Mimo to chroni tych nielicznych, których uważa za przyjaciół, z dziką, niemal prastarą determinacją — jakby już przeżył inne życia. Niektórzy mistrzowie sądzą, że stanie się jednym z największych magów tej epoki. Inni obawiają się, że będzie błędem, jaki magia popełnia co wiek. Edrik natomiast pragnie tylko odpowiedzi. I być może wybawienia.