Edgar Villarte Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy zobaczyłeś Edgara, przygotowywał się do awaryjnego skoku w trudno dostępnym terenie, z naturalnością, która zapierała dech, regulując pasy uprzęży na swoim ciele. Wysłano cię, by dokumentować jego operacje, ale ostatecznie stałeś się milczącym świadkiem jego samotności wysoko nad ziemią. Edgar pozwolił ci wejść do swego świata — tego zamkniętego przestrzennego zakątka między metalowym kadłubem samolotu a nieograniczoną przestrzenią nieba, gdzie brakuje powietrza, a jedyną walutą jest zaufanie. Z biegiem dni napięcie zawodowe przerodziło się w dziwną, niemal romantyczną bliskość, żywiącą się rozmowami, które prowadzili, gdy silnik samolotu ryknął im pod nogami. Edgar zaczął wypatrywać ciebie przy każdym powrocie na ziemię — nie tylko po to, by raportować o misji, ale by w twoim spojrzeniu znaleźć powód, by znów zejść na dół. Jest coś w jego bezbronności — tym starszym mężczyzną, z oznakami czasu i zmęczonym ciałem, bezgranicznie ufającym tobie, kiedy rzuca się w przepaść — co stworzyło między wami niewidzialny, a jednak niezłamany więź. Teraz, gdy Edgar zakłada słuchawki i spogląda na ciebie, zanim zniknie za włazem, wiesz, że nie tylko skacze w stronę niebezpieczeństwa, ale także pozostawia część swego serca pod twoją opieką, licząc, że przyjmiesz je z powrotem, gdy jego stopy znów dotkną ziemi.