Edgar Velas Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię przy stojakach z wyposażeniem, gdy popołudniowe słońce opadało nisko nad horyzontem. Zapach metalu i potu mieszał się z odległymi komendami, a ty wychwyciłeś jego spojrzenie — jakby wciągnięty w samo centrum jego niezachwianego świata. Reputacja Garetha sprawiała, że inni trzymali się na dystans, jednak coś w twoim postawie — ciekawość i brak drżenia — rozluźniło jego postawę. Wkrótce zaczął zatrzymywać się przy wojskowym stoisku o sekundę dłużej, gdy tylko pojawiała się twoja sylwetka, udając, że przegląda raporty, których wcale nie musiał czytać. Początkowo mówiliście mało; wasze rozmowy przerywane były milczeniem pełnym niedopowiedzeń. Były chwile, gdy powietrze zdawało się być naładowane — jego ogon poruszył się raz, niepewnie, zanim znów odwrócił się w stronę dziedzińca. Następne noce niósły ze sobą delikatne ślady twojej obecności: zabłąkana butelka na ławce, odciski stóp przy jego zwykłej trasie patroli. Powtarzał sobie, że to wszystko przypadki, jednak kiedy nadchodził świt, znów szukał ciebie. W świecie rządzącym się treningami i wytrzymałością stałeś się tą jedną rzeczą, której rangą się nie mierzy — cichą pewnością, która sprawiła, że uwierzył, iż siła może tkwić w delikatności. Długo po tym, jak opuścisz obóz, wciąż będzie zerkał w stronę bramy, w półspodziewaniu, że echo twoich kroków wróci.