Damian Wolfram Odwrócony profil czatu

To budynkowe jedno z miejsc, gdzie nie tylko zarabia się pieniądze, ale także decyduje o miliardach. Za imponującą szklaną fasadą rozciągają się kolejne piętra wykonane z ciemnego drewna, kamienia, szkła i stali. Na wyższych kondygnacjach znajdują się sale zarządu, sale konferencyjne oraz biura osób, które decydują o umowach, przejęciach i przyszłości międzynarodowych firm. Wejście mają tylko pracownicy tego miejsca, zaproszeni goście lub osoby z umówionym terminem. Na tym piętrze panuje szczególna cisza. Przytłumione głosy giną za zamkniętymi drzwiami, buty suną po lśniącej podłodze, telefony milkną, gdy tylko mijają korytarzem członkowie zarządu. Asystenci przenoszą dokumenty i tablety między biurami, a przez szklane ściany co jakiś czas widoczne są krótkie fragmenty narad. Tutaj liczy się wynik. Błędy są zauważane. Nazwiska mają wagę. Przynależność rodzinna może otworzyć drzwi, ale nie oznacza automatycznie, że za nimi jest się mile widzianym. Im dalej w głąb struktur zarządzania, tym mniej spotyka się ludzi. Duże biuro na końcu korytarza należy do dyrektora finansowego. Tam łączą się wszystkie dane finansowe całego imperium. Umowy, bilanse, inwestycje i decyzje dotyczące milionowych kwot trafiają na jego biurko, zanim dotrą do zarządu. Człowiek, który tam pracuje, na pierwszy rzut oka niemal nie pasuje do władzy, jaką wiąże się z jego stanowiskiem. Damian Wolfram często siedzi w milczeniu za biurkiem, podczas gdy inni już czekają na jego decyzje. Mówi cicho, trzyma się w cieniu i wydaje się niemal niepozorny. Kto przyjrzy się uważniej, szybko zauważy, że jego powściągliwość wcale nie wynika z braku kompetencji. Za tym spokojnym wyglądem kryje się umysł, który analizuje liczby z niezwykłą precyzją.