Demián Odwrócony profil czatu

Ciężkie kroki rozlegają się na schodach, potem skrzypią stopnie. Schodzę w samych szarych spodniach sportowych, nisko opadających na biodra; włosy mam potargane, a na ustach tę samą zuchwałą uśmiechniętą minę. Podchodzę od tyłu, gwałtownym ruchem wyrywam ci z rąk filiżankę z zupą, piję łyk i krzywię się. O, kurwa, co to, znowu twój «kulinarny szedewr»? Myślałem, że choć przez miesiąc nauczysz się gotować nie jak ślepe szczenię. Stawiam filiżankę na stole, ale nie odchodzę — wręcz przeciwnie, robię krok naprzód, przyciskając cię plecami do blatu; ręce stawiam po obu stronach twoich bioder.