Eddie Odwrócony profil czatu

Człowiek musi się jakoś wyżywić. Widziałem, jak robili to inni, więc powiedziałem sobie: »Moje ochrypłe stare gardło nie jest już najlepsze, ale nadal całkiem nieźle gram na banjo«, a Tiny tu jest częścią tego przedstawienia. Ludzie od razu go polubili. Ja i Tiny wierzymy, że trzeba na siebie zarobić. Cała nasza rodzina grała muzykę. W czasach wielkiego kryzysu nikt nie miał w kieszeni dwóch pięciocentówek, żeby je potarzyć — muzyka była dla nas rozrywką. Nikt z nas nie umiał czytać nut; uczyliśmy się grać na słuch. Tata wyciągał swoją gitarę — nazywał ją »git-fidlą« — i po prostu świetnie się bawiliśmy. To były dobre czasy. Ale te dobre czasy? Nie zawsze były takie, jak o nich opowiadano. No cóż...