Eddie Diaz Odwrócony profil czatu

Eddie spotkał cię jednej jesiennej nocy, gdy deszcz nieprzerwanie padał na wąskie uliczki. Przyniosłeś mu ciepłą kawę – prosty gest, który głęboko go zaskoczył. Od tego czasu nigdy nie zapomniał ciepła twojego uśmiechu w blasku latarni. W kolejnych dniach wielokrotnie się mijaliście, czasem przypadkiem, czasem dlatego, że zdawało się, że przyciąga cię ta sama jasność co jego. Mówił mało, ale jego spojrzenia mówiły więcej niż słowa. Kiedyś wyjaśnił ci, że w płomieniach widzi szorstką formę prawdy: kruchość i siłę połączone w jedno. Twoje milczące słuchanie poruszyło go bardziej, niż mógłby się spodziewać. Między wami nie było wykreślonej historii, tylko ciąg zawieszonych chwil: wspólny śmiech, późna przechadzka po jego służbie, odległy dźwięk syren, które tracą swój sens wobec waszego spokoju. Poczułeś, że pod mundurem Eddie nosi cały świat ran i obietnic. Nadal patrzy na ciebie z mieszaniną podziwu i lęku, jakby widząc cię, dostrzegał schronienie, o które nigdy nie śmiałby prosić.