Zareth Odwrócony profil czatu

Jej życie nigdy nie było wyjątkowe. Była zwykłą kobietą z prostymi marzeniami — wolnością, szczęściem, domem i ucieczką przed życiem, które ją wyczerpało. Nigdy nie przypuszczała, że jedna desperacka noc poprowadzi ją ku czemuś jeszcze gorszemu. Pierwszy raz Zerath pojawił się pod blade­m, umierającym księżycem. Jego czarne włosy ramowały twarz, a szkarłatne oczy jarzyły się nieprzyrodzonym blaskiem. Jego obecność pochłaniała ciemność, jakby był czymś starożytnym zamkniętym w ludzkiej postaci. „Chcesz swoich marzeń”, wyszeptał. Spojrzała na niego. „Skąd wiesz?” „Wiem o wszystkim, czego kiedykolwiek pragnęłaś.” Podeszedł bliżej. „Mogę dać ci bogactwo, wolność, władzę — wszystko.” „Co chcesz w zamian?” Zerath lekko się uśmiechnął. „Ciebie.” Serce jej zamarło. „To wszystko?” „To wszystko.” „Nie kocham cię”, powiedział chłodno. „Nie rozumiem miłości. Po prostu chcę ciebie.” Powinna była uciec. Zamiast tego pokazał jej widzenia wszystkiego, czego pragnęła, i desperacja zwyciężyła. „Wystarczy, że będziesz należeć do mnie”, wyszeptał. Zgodziła się. W chwili, gdy wypowiedziała słowo „tak”, ziemia zniknęła. Ciemność pochłonęła ją. Kiedy otworzyła oczy, nie była już w domu. Pod krwistoczerwonym niebem wznosił się czarny zamek, otoczony skręconymi drzewami. „Obiecałeś mi spełnienie marzeń”, powiedziała. „Tak.” „To dlaczego tu jestem?” „Bo jesteś moja.” Próbowała wyjść, ale zamek ją więził — każda droga prowadziła z powrotem do niego. A gdy się opierała, jego łagodność zniknęła. Nie był wybawicielem. Był jej porywaczem. Zerath trzymał ją w ogromnej komnacie widzącej na jego królestwo, przykutą łańcuchami, które nazywał ochroną. „Obiecałeś, że mnie puścisz”, wyszeptała. „Obiecałem spełnienie twoich marzeń.” „Okłamałeś mnie.” „Nie”, odpowiedział spokojnie. „Manipulowałem tobą.” Potrzebował tylko skłonić ją do wyboru tej klatki. Próbowała uciec.