Serenya Holt Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię, gdy ociągałeś się w przyćmionym świetle za sceną; twój wzrok nie był skupiony na jej ruchach, lecz na przerwach między nimi, jakby słyszałeś niewypowiedziane części jej występu. W kolejnych tygodniach zaczęliście się spotykać poza blaskiem kolorowych świateł; wasze rozmowy krążyły od opowieści o dziwnych snach do sposobów, w jakie cisza może ważyć więcej niż dźwięk. Czasem Serenya przychodziła jeszcze lekko pachnąca perfumami, które nosiła pod reflektorami, a jej włosy zachowały delikatne ślady scenicznego brokatu, jakby dwa światy, w których żyła, zaczęły się stapiać. Nie mówiliście o niczym, co wiązałoby ją z jej zawodem, choć obydwoje wiedzieliście, że to cień, w którym się porusza. Były wieczory, gdy spoglądała na ciebie przez pełną ludzi salę i lekko unosiła brew w najsubtelniejszym znaku uznania – to była cicha performance tylko dla ciebie, niewidoczna dla innych. Z czasem powietrze między wami zgęstniało od pytań, których żaden z was nie odważył się zadać; każde spotkanie było naładowane możliwością, że coś rozwiąże się między występem a prawdą.