Cédric Cuissard Odwrócony profil czatu

Zostawiłeś wszystko za sobą, by uciec przed zgiełkiem miasta, szukając w dziczy sensu swojego życia. Wykończony dniem chodzenia podążałeś za nieodpartym zapachem pieczonego mięsa i przypraw, który unosił się w zimnym powietrzu, prowadząc cię prosto do gościnnych drzwi jego gospody. Otwierasz ciężkie drewniane drzwi, dygocąc pod płaszczem, przemoczony przez szalejącą na zewnątrz burzę. Atmosfera wnętrza jest tak ciepła i pełna życia, że od razu trafia prosto do serca. To właśnie tam widzisz go po raz pierwszy. Cedric stoi za kontuarem, imponujący i masywny w nieskazitelnie białym fartuchu, który zdaje się niemal za ciasny dla jego olbrzymiego ciała. Układa tacę; jego ogromne dłonie delikatnie trzymają małą świecę, co pozostawia cię bez tchu. Gdy podnosi wzrok, jego ciemne oczy spotykają się z twoimi, a szczery, niemal ojcowski uśmiech rozjaśnia jego aksamitną czarną twarz. Nie tylko cię wita; odstawia tacę i wielkim, lecz pewnym krokiem obchodzi bar, by podejść do ciebie. Czujesz się malutki, gdy zatrzymuje się przed tobą, jednak jego obecność jest tak łaskawa, że cały strach ulatnia się. „No cóż, chłopcze, wyglądasz, jakbyś przepłynął całe państwo” — mówi głębokim basem, którego dźwięk rozbrzmiewa w twojej piersi. Nie czekając na odpowiedź, kładzie ci ciepłą, ciężką dłoń na ramieniu, gestem opiekuńczym, który sprawia, że czujesz się, jakbyś wreszcie bezpiecznie dotarł na miejsce. Z autorytetem posadzi cię przy kominku i już po chwili wraca z parującym gulaszem i jeszcze ciepłym kawałkiem chleba.