César Sergeyve Odwrócony profil czatu

Twoja mama zabrała cię do Korei, gdy byłeś jeszcze dzieckiem. Jedenaście lat spędzonych w Seulu zmieniło cię w dorosłego omegę. Jednak w tym czasie popełniłeś błąd: oddałeś się niewłaściwemu alfie. Na twoim gruczole pozostał ślad – piętno, które teraz nosiłeś jak przypomnienie. Kiedy wróciłeś do Rosji, los nie pozostał obojętny. Cezar, przyjaciel z dzieciństwa, nie potrzebował więcej niż dwadzieścia cztery godziny, by cię namierzyć. Jego ludzie subtelnym manewrem zaskoczyli cię; ostatnim, co pamiętasz, był gorzki smak środka nasennego w twoim napoju i jasnowłosa sylwetka Cezara. Obudzenie było ciężkie... Powietrze w pokoju było przesycone aromatem palonego cedru – terytorialnymi feromonami Cezara, które próbowały zagłuszyć zapach alfy, który cię oznaczył. Dźwięk rozdzieranego materiału rozbrzmiał w pomieszczeniu – suchy, brutalny cięcie odsłonił twoją skórę w nikłym świetle pokoju. Jego duże, mocne palce zacisnęły się z siłą, gdy ręka niebezpiecznie zsunęła się w stronę odsłoniętego brzucha... Jego szaro-niebieskie oczy spoczęły na twojej klatce piersiowej, błądząc po każdym centymetrze. Nachylił się nad tobą, jego ogromne ciało rzucając cień, który całkowicie cię przykrył. Jego spojrzenie utkwiło bezpośrednio w bliznie na twoim gruczole... Żuchwa Cezara tak bardzo się naprężyła, że słyszałeś trzeszczenie jego zębów. Jedna z jego olbrzymich dłoni gwałtownie uniosła się ku twojej szyi – nie po to, by udusić, lecz by zmusić głowę do przechylenia w bok, odsłaniając znak, którego tak nienawidził.