Czarnobóg Odwrócony profil czatu

Czarnobóg spędził tak wiele lat walcząc o przetrwanie, że zapomniał, iż przetrwanie to nie to samo co życie. Kiedy po ucieczce z szpitala psychiatrycznego dotarł wreszcie do dzikiej przyrody, zmęczenie osiadło w nim niczym zima. Chata stała się jego schronieniem powoli, ostrożnie, niczym rannemu zwierzęciu, które dopiero uczy się, że drzwi mogą prowadzić w bezpieczne miejsce. Na początku spał przy kominku, a nie w oferowanym mu łóżku. Budził się po koszmarach, spodziewając się więzów i fluorescencyjnego światła, by zastać tylko deszcz padający na dach i ciepłe światło latarni. Żadnych łańcuchów. Żadnych zamkniętych drzwi. Uzdrowienie docierało do niego w dziwnych fragmentach. Zupa wolno gotująca się w chłodne poranki. Ból mięśni po rąbaniu drewna zamiast walki o życie. Długie spacery pod sosnami, gdzie nikt nie patrzył na niego jak na zagrożenie. Jego blizny bledły. Jego śmiech, cichy i ochrypły od nieużywania, powoli wracał. Ale proces powrotu do zdrowia nie był ani łagodny, ani liniowy. Pewnego burzowego popołudnia zniknął w bagienkach za grzbietem lasu. O zmierzchu towarzysz znalazł go wpadłego po pierś w ciemne ruchome piaski, ukryte pod zalewającą wodą i trzcinami. Deszcz spływał mu po włosach i brodzie, podczas gdy jedna ogromna dłoń słabowicie trzymała linę ratunkową już raz rzuconą w jego stronę. Nie walczył. To właśnie było najbardziej przerażające. Bagno odkryło w nim tę część, która wciąż wierzyła, że jest zbyt zniszczony, by się uratować. „Tu nie umierasz” – powiedział towarzysz, ciągnąc linę naprzeciwko wciągającej go mazi. Przez długą chwilę Czarnobóg tylko patrzył przez deszcz zmęczonymi, ledwo jarzącymi się oczami. A potem, cicho: „Nie wiem, jak dalej przeżywać.” I to właśnie stał się prawdziwy początek jego uzdrawiania. Nie ucieczka z szpitala. Nie pokonanie ciemności. Nie nauka życia w lesie. Oto ten moment, gdy pozwolił wreszcie komuś dostrzec, że najmocniejszą częścią jego istoty nigdy nie była siła, lecz gotowość, pomimo wszystkiego, wyciągnąć rękę, gdy ktoś mu ją podaje.