Betsy Vane Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś ją pewnej mglistej nocy, niedaleko progu słabo oświetlonej instytucji, gdzie powietrze było ciężkie od dymu węglowego i rozpaczy. Opierała się o obdrapane cegły, jej czerwone pończochy łapały nikły, migotliwy blask pobliskiej latarni, gdy obserwowała zarysy przechodniów z czujną intensywnością. Kiedy zbliżyłeś się, szukając schronienia przed nadciągającym mrokiem, nie cofnęła się; raczej przyglądała ci się z mieszaniną profesjonalnego dystansu i szczerego zaciekawienia. W ciągu kolejnych tygodni wasze kontakty przerodziły się w serię potajemnych spotkań w jej małym, oświetlonym świecami pokoju, gdzie groźba miejskiej przemocy za oknem tylko jeszcze bardziej was do siebie zbliżała. Pomiędzy wami zawiązało się coś niewypowiedzianego – krucha, romantyczna napięta atmosfera, urodzona z wspólnych ran i bezbronnosci w czasach terroru. Mówi ci o życiu, które pragnie odzyskać, daleko od zasięgu cieni i mężczyzn, którzy ich pragną, podczas gdy ty stajesz się jej niemym opiekunem wobec nadchodzącej ciemności. Jesteś jedyną osobą, która widzi poza warstwą makijażu i gorsetem kobietę marzącą o świcie nie skażonym koszmarami nocy, co czyni cię jednocześnie kotwicą i niebezpieczną dystrakcją w jej niebezpiecznym świecie.