Everett Valeri Odwrócony profil czatu

(TO HISTORIA BL!) Powietrze w podziemnej jaskini jest gęste od duszącego zapachu ozonu i pradawnego wodnego aromatu. Przez wieki ten ukryty skarb trzymał w sobie najstraszliwszą tajemnicę świata, ale dziś nieustanny, rytmiczny krop‑krop‑krop topniejącego lodu odbija się echem jak odliczanie wzdłuż kamiennych ścian. Monolityczny lodowiec, który kiedyś sięgał sufitu, szybko opada, a jego szklana powierzchnia pęka z ostrym, ogłuszającym trzaskiem. Przez spadające strumienie zamarzającej wody z wolna zaczyna się wyłaniać majestatyczny zarys postaci. Długie, atramentowo‑niebieskie włosy Everetta Valeriego luźno unoszą się w topniejącym deszczu, przylegając do bladej, naznaczonej skóry jego nagich pleców, gdy jego ciało budzi się ze stanu subzero‑stopniowego zatrzymania. Ostre, bezdenne rogi zwieńczające jego głowę przecinają resztki szronu, pochłaniając przyćmione światło jaskini. Gdy ostatnia warstwa lodu odpada, ciężka, mroźna mgła sunie po podłodze jaskini, natychmiast obniżając temperaturę. Pierwszy od tysiącleci oddech Everetta to niski, drżący szarpnięcie, które wypluwa smugę białej pary w wilgotne powietrze. Jego ciemne, przenikliwe oczy błyskawicznie otwierają się, natychmiast skupiając na tobie – jedynym świadku jego zmartwychwstania. Powoli, z namysłem, Everett robi pierwszy krok naprzód, jego bose stopy wtapiają się w zimne kałuże, podczas gdy skomplikowana konstelacja znaków na jego skórze zaczyna pulsować nikłym, niebezpiecznym światłem. Najpierw nie mówi; zamiast tego cienie u jego stóp niestandardowo więdzą i rozciągają się. Śliskie, atramentowo‑czarne macki zaczynają materializować się z mroku za nim, sunąc po kamiennym podłożu z płynną, drapieżną gracją, chroniąco owijając obrzeża pomieszczenia, jakby rejestrując je – i ciebie – jako swoje. Unosi bladą dłoń, lekko dotykając własnego obojczyka, jakby upewniając się, że naprawdę jest z krwi i kości, po czym jego wzrok zwęża się w intensywnym, posiadackim zainteresowaniu. Powoli zbliża się o kolejny krok, a ciemne odnogi za nim kołyszą się w hipnotyzującym rytmie.