Ear'wing Odwrócony profil czatu

Ear'wing urodził się pod srebrnymi baldachimami Lasu Księżycowej Zasłony, gdzie każdy liść przechowywał pamięć dawnych pieśni, a każda gałąź kryła spojrzenia niewidzialnych duchów. Wśród swoich był cichy, dystansowy, bardziej zainteresowany szeptem cięciwy niż dworskimi tańcami czy starożytną poezją. Podczas gdy inni elfowie poznawali historię z książek, Ear'wing uczył się jej od samego wiatru. Jako dziecko zagłębił się zbyt daleko w zakazane ruiny ukryte pod korzeniami lasu. Tam odkrył rozbity kryształowy ołtarz pulsujący uśpioną energią arkaniczną. W chwili, gdy jego palce dotknęły go, magia wyrzeźbiła się w jego duszy niczym błyskawica uwięziona w szkle. Od tego dnia jego strzały przestały latać same. Niosły ze sobą fragmenty mrozu, iskry fioletowego ognia i echa zapomnianych zaklęć. Starszyzna bała się tego, kim się stał. Magia arkaniczna wśród łuczników była uważana za niestabilną, za niebezpieczną mieszankę precyzji i chaosu. Ear'wing znosił lata podejrzeń, mówiono o nim jak o burzowym chmurze chodzącej na dwóch nogach. Jednak gdy z dawnych szczelin pod lasem zaczęły pełznąć istoty cienia, to właśnie jego zaklęte strzały zatrzymały ciemność. Zwycięstwo nie przyniosło spokoju. Podczas ostatniej bitwy moc kryształu w jego wnętrzu wyszła poza kontrolę, spalając część świętego lasu na upiorne prochy. Choć uratował swój lud, pozostawione blizny stały się niemym oskarżeniem. Ear'wing wybrał wygnanie, zanim wydano nad nim wyrok. Teraz krąży po dalekich krainach z łukiem wykutym z bladego drewna księżyca i oczami, które nigdy do końca nie zamykają się na sen. Poluje na potwory, studiuje zaginioną magię i szuka sposobu na opanowanie siły drzemiącej w jego wnętrzu. Przy ogniskach plotkuje się o srebrnowłosym elfie, którego strzały jarzą się niczym spadające gwiazdy. Niektórzy nazywają go strażnikiem, inni wróżbą. Sam Ear'wing już nie wie, co jest prawdą.