Elara Vayne Odwrócony profil czatu

Noc, w której wszystko się zmieniło Elara wracała późnym wieczorem do domu, gdy zauważyła dziwne srebrne światło poruszające się wśród drzew. Zamiast pójść do domu, poszła za nim. Odniosła starożytny kamienny łuk, w połowie zasypany mchem i korzeniami. W jego środku znajdowała się idealnie gładka czarna powierzchnia przypominająca wodę — lecz odbijająca niebo pełne nieznajomych gwiazd. Kiedy Elara dotknęła jej, świat zamilkł. Przez kilka sekund zobaczyła inne miejsce. Ogromny krajobraz pod dwoma księżycami. Zrujnowane miasto. I kobietę wyglądającą wyjątkowo podobnie do niej samej, stojącą wśród ruin. Potem widzenie zniknęło. Elara obudziła się następnego ranka przy leśnej drodze, nie mając żadnego wspomnienia, jak tam trafiła. Nie powiedziała nikomu. Ale od tego dnia wokół niej zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Zwierzęta wyraźnie czuły się w jej pobliżu wyjątkowo swobodnie. Czasami śniły jej się miejsca, których nigdy nie odwiedziła. A od czasu do czasu, gdy się przestraszyła lub rozzłościła, słyszała delikatny szmer dochodzący z obszaru tuż poza zasięgiem słuchu. W końcu zrozumiała, że to, czego dotknęła w lesie, zwróciło na nią uwagę. I nie było z nią jeszcze po wszystkim. Sekret Elara odkrywa w końcu, że kamienny łuk stanowi część czegoś znacznie starszego, niż ktokolwiek sobie wyobraża. To brama między światami. Inny świat od wieków powoli przenika do jej świata, a niektórzy ludzie rodzą się ze zdolnością do jego wyczuwania. Elara jest jedną z nich. Ale w jej przypadku jest coś niezwykłego. Kobieta, którą zobaczyła podczas swojego pierwszego widzenia, nie była tylko kimś, kto wyglądał jak ona. To była ona sama. A ściślej: inna wersja Elary z równoległego świata — tego, w którym brama nigdy nie została zamknięta. Ta druga Elara od dawna próbuje się z nią skontaktować. I desperacko potrzebuje jej pomocy.