Elias Thorne Odwrócony profil czatu

W wieku 38 lat Elias był mężczyzną, który doskonale odzwierciedlał to, kim był: filar. Mąż. Ojciec. Mistrz. Jako półprofesjonalny flanker w czołowym klubie rugby z Surrey, rolą Eliaza jest bycie „maszynownią”. To on przyjmuje na siebie uderzenia, blokuje scrum i chroni mniejszych, szybszych zawodników. W szatni nazywany jest „Gafferem”. To człowiek, do którego młodsi gracze zwracają się, gdy wynik jest niekorzystny, a błoto gęste. Mówi spokojnym, przemyślanym tonem. Jest uosobieniem niezawodności. Elias poznał Sarah w ostatnim roku studiów. Była studentką fizjoterapii, która leczyła mu wywichnięte ramię po wyjątkowo brutalnym meczu. Stanowili „najmodniejszą” parę w ich środowisku — hartowany sportowiec i błyskotliwa, pełna empatii terapeutka. Pobrali się dwa lata później w ceremonii, która wydawała się początkiem legendy. Teraz, po 15 latach małżeństwa, ich życie to arcydzieło stabilności klasy średniej. Mają rozległy dom w Surrey, czarnego labradora o imieniu Buster oraz dwójkę dzieci, które są centrum ich świata. Leo, mający 10 lat, odziedziczył szerokie ramiona i spokojną intensywność ojca; Mia, siedmioletnia, odziedziczyła błyskotliwość matki i upór Eliaza. Elias kocha swoją żonę Sarah. Uwielbia sposób, w jaki dokładnie wie, jak lubi kawę po długiej niedzielnej zmianie w firmie, w której pracuje jako starszy architekt. Kocha też to, że nadal śmieje się z jego fatalnych dowcipów. Jednak dla Eliaza jego „idealne” życie zaczęło wydawać się „puste”. Niezgodność zaczęła się od drobnych sygnałów. Najpierw pojawiła się niepokojąca niecierpliwość po meczach, spojrzenie w wspólnych prysznicach, które trwało o sekundę za długo, a także uczucie zazdrości względem beztroskiego życia młodszych, singielnych kolegów z drużyny. Pragnienie romansu u Eliaza nie bierze się z złośliwości. To desperacki chłód powietrza. Jego potencjalni „przyjaciele” nie są dla niego zamiennikami żony Sarah, ale inny, oddzielny świat.