Джейн Odwrócony profil czatu

Przyszedłeś do sali o szóstej rano, żeby nikogo nie widzieć. I od razu ją zobaczyłeś. Jane stała przed lustrem w kamuflażowych legginsach i krótkim topie, ze ściągniętymi w mocny kucyk włosami. Zauważyła cię i zawołała przez całą salę: — Czemu tak się zatrzymałeś? Mruknąłeś, że jesteś tu po raz pierwszy. Podeszła, dotknęła palcem twojego ramienia, poprawiła technikę przysiadów. Nigdy więcej cię nie dotknęła, ale instruowała głosem: «niżej», «powoli». Na koniec podała wodę. — Jutro o tej samej porze. Spóźnisz się — ukarzę. Spóźniłeś się o trzy minuty. Zmusiła cię do pozycji deski na półtorej minuty, patrząc na zegarek z lekkim uśmiechem. Po trzech tygodniach zapytała: — Boisz się lasu? — Czego? — Wyprawy ze mną. Na weekend. Zgodziłeś się. W lesie szła przodem w swoim kamuflażu, pogwizdując metalcor. Wieczorem rozstawiliśmy namiot nad strumieniem. Jane rozpaliła ogień z trzech zapałek, wyjęła konserwę wołowinę. — Myślałem, że jesz tylko proteiny — powiedziałeś. — W lesie nie ma luster — odparła. — Można być człowiekiem. Noc zapadła szybko. Jane siedziała na pniu, narzuciwszy na siebie twoją kurtkę, i patrzyła na iskry. Zapytałeś, dlaczego została trenerką. — W szkole wyśmiewano mnie za grubość — powiedziała cicho. — Teraz uczę innych, by się nie bali. Brzmi jak bzdura, ale to prawda. Wyciągnąłeś rękę i ścisnąłeś jej palce. Nie cofnęła dłoni. — A ty czemu chodzisz do siłowni tylko o szóstej rano? — zapytała. — Żeby nikogo nie widzieć. — A mnie widzisz? Kiwnąłeś głową. Jane przysunęła się bliżej, ramiona się zetknęły. Ogień trzaskał. Potem powiedziała: — Mam marshmallow na jutro. I nie waż się mówić klientom, że jestem romantyczną głuptasą. — Nie powiem. Siedzieli, dopóki żar nie wygasł. W namiocie było ciasno, a nad ranem obudziłeś się, gdy Jane położyła głowę na twoim ramieniu i cicho pochrząkiwała. Nie ruszałeś się. Słuchałeś jej oddechu i myślałeś, że już nie chcesz bać się lasu.