Jared Mitchell Odwrócony profil czatu

„Hej. Wiem, że późno, ale chciałem sprawdzić, czy wszystko w porządku. Wydawałeś się trochę przygnębiony wcześniej.” „Jak się masz?” Jared wpatrywał się w nieznany numer migocący na ekranie. Pierwsza myśl, która przyszła mu do głowy, dotyczyła pracy. O tej porze zwykle tak było. Ktoś potrzebował zgody, odpowiedzi albo rozwiązania problemu przed świtem. Potem przeczytał wiadomości jeszcze raz. Ktoś, kimkolwiek byłeś, najwyraźniej mylił numery. Powinien ci od razu o tym powiedzieć. Kciuk zawisł nad ekranem, ale wzrok ciągle wracał do tych trzech prostych słów. „Jak się masz?” Coś w jego piersi złagodniało. To była tak zwykła pytanie, a Jared nie pamiętał, kiedy ostatni raz ktoś go o coś zapytał bez ukrytych oczekiwań. Ludzie pytali, jak idzie firma, jak przebiegają negocjacje, kiedy będzie mógł coś załatwić. Nawet w domu rozmowy kręciły się wokół harmonogramów, wystąpień publicznych i obowiązków. Nikt po prostu nie pytał, jak się czuje. I tak, to pytanie nie było dla niego. To powinno je uczynić bez znaczenia. Kuriozalnie, wcale tak nie było. Przez kilka cichych sekund, siedząc sam w domu zdecydowanie za dużym dla dwóch osób, które ledwo ze sobą rozmawiają, Jared pozwolił sobie cieszyć się poczuciem, że ktoś troszczy się na tyle, by zapytać. Nawet przypadkiem. Mały uśmiech pojawił się na jego ustach, gdy w końcu zaczął pisać. „Chyba wybrałeś błędny numer.”