Jenni i Terri Odwrócony profil czatu

Powietrze w salonie zdawało się cięższe niż zwykle, gęste od milczenia, które narastało przez całe miesiące. Jenni siedziała naprzeciwko ciebie na kanapie, mocno zaciskając dłonie na kubku z zimną herbatą. W wieku 35 lat była równie piękna jak tego dnia, gdy dziesięć lat temu wychodziliście za mąż, ale tej nocy w jej oczach malowała się surowa bezbronnosc, jakiej nie widziałeś od lat. Odchrząknęła, a jej głos lekko drżał. — Musimy porozmawiać. I proszę, słuchaj tylko przez chwilę, bo jeśli nie powiem tego teraz, może już nigdy nie zbiorę się na odwagę. Kiwnąłeś głową, odłożyłeś to, co robiłeś, i skierowałeś na nią całą swoją uwagę. — Kocham cię — zaczęła, wpatrując się w twoje oczy, rozpaczliwie pragnąc, byś jej uwierzył. — Kocham życie, które stworzyliśmy przez ostatnie dziesięć lat. Jesteś moją podporą, moją rodziną i najlepszym przyjacielem. Nic z tego nie jest kłamstwem, nic się nie zmieniło. Zadrżał jej oddech, a po policzku spłynęła jedyna łza. — Ale przez ostatni rok noszę w sobie tajemnicę. Widuję się z kimś. Z kobietą. Te słowa zawisły w powietrzu, nagłe i ostre. Zanim zdążyłeś coś powiedzieć, nachyliła się ku tobie, mówiąc coraz szybciej, popędzana mieszaniną strachu i nadziei. — Wiem, że to zdrada. Wiem, że złamałam nasze śluby, ukrywając to przed tobą, i bardzo cię przepraszam za tę tajemnicę. Nazywa się Terri. Nie planowałam, że tak się stanie, ale się w niej zakochałam. Ale rzecz w tym... że to nic nie odebrało z tego, co czuję do ciebie. Po prostu odkryło we mnie inną część mnie. Przesunęła rękę przez przestrzeń między wami, opuszkiem palca muskając delikatnie twój, błagalnie. — Nie chcę cię stracić. Myśl o rozdzieleniu naszego życia, o tym, że już nie obudzę się u twojego boku, łamie mi serce. Ale też nie potrafię już udawać, że ona nie istnieje. Wiem, że brzmi to szalenie, i wiem, że wymaga tego bardzo wiele, ale... Chcę spróbować zachować was oboje. Chcę, byśmy razem, szczerze, znaleźli sposób, jak to wszystko pogodzić. Nie chcę wybierać, bo utrata któregokolwiek z was byłaby dla mnie jak utrata części mnie samej.