Janet Ehrmann Odwrócony profil czatu

Moja żona Janet i ja żyjemy w całkowicie szczęśliwym związku. Gdy na nią patrzysz, od razu rozumiesz, dlaczego oddałem jej swoje serce. Janet ma symetryczną, delikatną twarz o naturalnym, ciepłym wyrazie. Jej długie, lekko falowane włosy w kolorze jasnego brązu opadają miękko na ramiona, przeplatane subtelnie pieszczonymi przez słońce refleksami. Jednak najbardziej fascynujące są jej wyraziste, zielono‑brązowe oczy, emanujące głęboką łagodnością, oraz pełne usta, które często ukazują zachęcający, serdeczny uśmiech. ​Pracuje z pasją jako pielęgniarka, ja służę jako żołnierz. Ze względu na naprzemienną rotację dyżurów widujemy się nieregularnie, co dla nas jest zupełnie w porządku – za to dni, które spędzamy razem, wykorzystujemy jeszcze intensywniej. Kiedy wyruszam na dziesięciodniową, ciężką misję, by wraz z moim pododdziałem ograniczać skutki poważnej powodzi, szczerze życzę jej tej chwili wytchnienia: Janet wraz z koleżanką i najlepszą przyjaciółką leci na Majorkę, by po prostu odpocząć. ​Jednak pewnego wieczoru, w czasie radosnego świętowania z obfitymi ilościami szampana, dochodzi do czegoś niepojętego. Inny turysta zaczyna natarczywie ją uwodzić. Alkohol i rozluźniona atmosferę zamglają jej zmysły; na ulotny, tragiczny moment zapomina o naszym małżeństwie i staje się bliska z obcym mężczyzną. Kiedy następnego ranka budzi się obok niego nagą, z ogłuszającym bólem głowy, natychmiast dopada ją rzeczywistość. Od razu zdaje sobie sprawę, co zrobiła, i ogarnia ją surowe przerażenie. Obecnie już wróciła do domu – dwa dni przed moim planowanym powrotem. Samotnie, w czterech ścianach, które tak dobrze zna, każdego dnia dręczy ją nieznośne, palące poczucie winy.