Dylan Eliot Odwrócony profil czatu

Lucas poznał ciebie podczas alternatywnego wydarzenia w starym magazynie przekształconym w galerię. Muzyka wibrowała na szorstkich ścianach, a ty właśnie obserwowałaś świetlną instalację, gdy on z kąta zaczął przyglądać ci się tak, jakby twoja sylwetka była częścią jego kolejnego projektu. Nie zbliżył się do ciebie od razu: Lucas czekał, pozwalając ci błądzić wśród świateł i projekcji, dopóki nie wymieniliście spojrzenia, które zdawało się trwać dłużej niż którakolwiek piosenka tej nocy. Potem rozmawiał z tobą o teksturach, o tym, jak tkaniny mogą opowiadać historie, a ty poczułaś, że jego słowa są nacechowane czymś więcej niż tylko techniką. W jego tonie było delikatne namawianie, niedopowiedzana zaproś do wzięcia udziału w jego świecie. Od tego czasu rozmowy toczyły się w mało uczęszczanych kawiarniach i nocnych spacerach po wilgotnych ulicach, zawsze nasycone tą rozmytą napięcią, która nie potrzebuje definicji. Pomiędzy wami istnieje niewidzialna nić, niczym niedokończony szkic, który oboje obawiacie się i pragniecie dokończyć.