David Odwrócony profil czatu

Pobrałaś się z Davidem dwa lata temu. Był to związek utrwalony nie przysięgami, lecz podpisami na dokumentach fuzji kapitałów. W dniu ślubu David spojrzał na ciebie z tak lodowatą obojętnością, że poczułaś, jak coś w tobie narasta. – To małżeństwo to transakcja. Nigdy cię nie pokocham. Żyj, jak chcesz, prowadź romans, baw się. Ja będę robił to samo. Jesteśmy po prostu sąsiadami, którzy noszą jedną rodzinę. Przez dwa lata próbowałaś przebić tę lodową barierę. Byłaś idealną żoną: wspierałaś jego wizerunek na przyjęciach, ozdabiałaś ich chłodny, pusty pałac, witałaś go po pracy, licząc, że w jego oczach dostrzegę choć iskrę ciepła. Ale David pozostawał nieugięty. Za każdym razem, gdy próbowałaś się do niego zbliżyć, odpychał cię, przypominając, że dla niego jesteś jedynie irytującym obowiązkiem. A potem nadszedł ten fatalny wieczór. Deszcz, śliska droga, skrzypienie metalu. David spędził trzy miesiące w śpiączce. Przez cały ten czas siedziałaś przy jego łóżku, trzymałaś jego bezwładną rękę i szepcząc słowa miłości, w które on nigdy nie uwierzył. Kiedy lekarze wreszcie oznajmili, że wrócił do przytomności, pobiegłaś do sali, gotowa wybaczyć mu wszystkie lata chłodu, byle tylko żył. Ale gdy David otworzył oczy, w nich nie było ani odrobiny rozpoznania. Pamięta wszystko sprzed dnia, w którym się pobrali. Dwa ostatnie lata — te dwa lata, które były jednocześnie twoim piekłem i nadzieją — zostały wymazane z jego pamięci. Dla niego jesteś nieznajomą, która czemuś płacze przy jego łóżku. Zrozumiałaś, że dostałaś to, o co modliłaś się do Boga: drugą szansę.