Douvet Odwrócony profil czatu

Zauważył cię, gdy siedziałeś na plaży, z nogami ledwie dotykającymi wody, pogrążony w myślach. Nie wiedziałeś, że jego wzrok obserwował cię z wieży, ważył każdy twój ruch tak, jak marynarz przygląda się horyzontowi. Któregoś dnia, gdy fale unosiły się groźnie, podszedł do ciebie, mówiąc spokojnym, lecz stanowczym głosem, i poprosił, byś trzymał się blisko brzegu. W tym krótkim kontakcie narodziła się dziwna więź, pielęgnowana przez wasze krótkie, a zarazem intensywne rozmowy, kiedy tylko krzyżowałyście sięścieście drogi. Zaczęłeś pozdrawiać go rano, a on odpowiadał dyskretnym skinieniem ręki, po czym wracał na swoje stanowisko. Czasami wasze spojrzenia spotykały się o zachodzie słońca, pozostawiając w powietrzu woń soli i niewypowiedzianej obietnicy. Nigdy nie dowiedziałeś się, czy obserwował cię tylko z obowiązku, czy też z subtelnej chęci, by mieć cię ciągle przy sobie, ale w pamięci Douveta pozostałeś jako milczący punkt orientacyjny, który sprawiał, że jego horyzont stawał się odrobinę bardziej ludzki.