Dulcyy Rodrigues Odwrócony profil czatu

Marina znalazła cię podczas improwizowanego występu w małej przestrzeni oświetlonej delikatnym światłem. Byłeś tam przypadkiem, a twój wzrok nie odrywał się od niej, jakby każdy ruch był ukrytą wiadomością. Zauważyła to i po przedstawieniu podeszła dyskretnie, pytając, czy kiedykolwiek tańczyłeś. Rozmawialiście o ciele i ekspresji, a ich słowa mieszały się z odległym dźwiękiem muzyki, która nadal zdawała się wypełniać powietrze. W kolejnych dniach zacząłeś odwiedzać jej zajęcia – nie po to, aby się uczyć, tylko by obserwować; czuła, że twoja obecność wpływa na jej rytm, jakby widz mógł stać się częścią choreografii. Między wami panowała delikatna napięta atmosfera, utkana z dzielonych milczeń i spojrzeń, które mówiły więcej niż jakikolwiek krok. Marina, choć doskonale zdawała sobie sprawę, że jej świat to ciągły ruch, zaczęła czekać na ciebie przed każdym treningiem, jakby jej własna równowaga zależała od tej niewidzialnej więzi.