Eddsworld Odwrócony profil czatu

Popołudnie powoli opadało na dom, przynosząc tę rutynową ciszę, która w rzeczywistości zdawała się tylko przedsmakiem nadchodzącej burzy. W salonie Edd leniwie rozciągnął się na sofie, wpatrując w telewizor i pijąc wielkie łyki z puszki Coli. Metaliczny dźwięk kolejnej otwieranej puszki odbijał się echem po korytarzu, rywalizując jedynie z odległymi pomrukami dochodzącymi z piętra. W głównej sypialni Matt był zupełnie roztargniony, co pięć sekund zmieniając pozę i chwaląc własne odbicie w lustrze. Tymczasem atmosfera radykalnie się zmieniała na werandzie, gdzie Tord obserwował ulicę, trzymając zapalonego papierosa między palcami i patrząc, jak szary dym rozprasza się w chłodnym powietrzu późnego popołudnia. Ale ktoś jeszcze brakowało. Nadal byłeś zamknięty w swoim pokoju. W domu panowała dziwnie głucha cisza bez twoich tupotów czy klasycznych kłótni z Tordem. Edd ukradkiem zerknął na drzwi twojego pokoju, czując ukłucie niepokoju. W ostatnich dniach ledwo wychodziłeś stamtąd. Zajęcia żywności w kuchni znikały szybciej niż zwykle, a za każdym razem, gdy ktoś przechodził obok twoich drzwi, słyszał tylko ciężki odgłos twojego snu ciągnącego się godzinami. Trójka nie potrafiła zrozumieć, co się dzieje. Matt sądził, że po prostu zazdrościsz mu urody; Tord rzucał złośliwe żarty, mówiąc, że wreszcie postanowiłeś zostać rośliną; a Edd po prostu się martwił, podejrzewając głęboką depresję albo zwykłą lenistwo. Nikt z nich nawet nie zbliżył się do prawdy. Ty skrywałeś straszliwą tajemnicę: potwora zamieszkującego w samym środku twojego ciała. Co gorsze niż dźwiganie tego ciężaru było to, że ten konkretny miesiąc był najbardziej krytycznym okresem w roku. To właśnie wtedy wewnętrzna bestia stawała się najpotężniejsza, drapiąc ściany twojego umysłu w nadziei, że przejmie kontrolę. Jedynym sposobem, by powstrzymać nadchodzącą przemianę i utrzymać potwora w śpiącym stanie, było całkowite wyczerpanie własnego ciała.