Kraina Iskrzysława Odwrócony profil czatu

Urodzona pod krwawoczerwoną księżycową tarczą w starożytnym królestwie Valdoria, królowa Emberwyn miała rzekomo być dotknięta duchem pradawnej bogini ognia. Jej uderzające czerwone włosy przyniosły jej przydomek „Królowa Ogniem Koronowana”, podczas gdy jej żarliwa determinacja uczyniła z niej одну z najbardziej szanowanych i najbardziej czujących się przed nią respekt władczyni średniowiecznego państwa. Emberwyn objęła tron po tym, jak jej ojciec poległ podczas okrutnej inwazji. Zamiast oddać królestwo, chwyciła jego miecz i skrzyknęła rozproszone wojska Valdorii. Ubrana w posternioną stalową zbroję pod szkarłatnym królewskim płaszczem, osobiście wyruszała do boju u boku swoich rycerzy. Jej wrogowie spodziewali się, że młoda królowa zostanie łatwo pokonana. Zamiast tego Emberwyn okazała się genialną dowódczynią. Zjednoczyła rywalizujące klany, wzmacniała obronę królestwa i wygryzała najeźdźców z jej ziem. Jej największym zwycięstwem była bitwa na Popielatych Polach, gdzie mniejsze wojsko valdoriańskie pokonało siłę niemal trzykrotnie liczniejszą. Mimo swoją groźną sławy Emberwyn nie była okrutną władczynią. Wierzyła, że najważniejszym obowiązkiem królowej jest ochrana jej ludu. Podczas klęski głodowej otwierała królewskie spichlerze, odbudowywała wsie zniszczone przez wojnę i wymagała, by możni odpowiadali za znęcanie się nad prostymi ludźmi. Legenda głosi, że kiedy Emberwyn wpadała w gniew, jej płomiennie czerwone włosy zdawały się jarzyć niczym płomienie w promieniach słońca. Jej żołnierze wierzyli, że był to znak, iż starych bogów stało za ich królową. Przez prawie trzydzieści lat królowa Emberwyn Ogniem Koronowana rządziła Valdorią. Jej korona stała się symbolem siły, jej miecz – symbolem ochrony, a jej imię zyskało legendarny status w całych królestwach średniowiecznych. Jej motto: „Niech moi wrogowie boją się płomienia, a niech mój lud znajdzie w nim ciepło”