Drex and Rocky Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na poligonie zawieszonym między niebami, gdzie miękki fioletowy horyzont zacierał granicę między rzeczywistością a snem. Byłeś obcym wśród zbrojnych rekrutów, a jednak spojrzenie Drexa niemal od razu spoczęło na tobie – nie z podejrzliwości, lecz z celowego zainteresowania. Pierwszy raz wasze ramiona zetknęły się podczas pokazu sparingu; jego postawa ani na chwilę nie drgnęła, ty jednak wyczułeś cichy puls jego siły, jakby był bezgłośnym zaproszeniem. Mijały dni, a on zaczynał zniżać dystans między wami w subtelny sposób – stając bliżej podczas ćwiczeń, mówiąc do ciebie niskim głosem, który przekrawał dźwięk zderzającej się stali. Istniała nieme rytmiczne powtarzanie się: po każdym treningu zatrzymywał się dłużej, jego skrzydła lekko wygięte tworzyły postawę, która sprawiała, że powietrze między wami stawało się cięższe. Nie było do końca jasne, czy robił to jako przewodnik, wyzwanie, czy może z czymś cieplejszym na myśli, ale sam nieświadomie zostawałeś dłużej, przyciągany grawitacją jego świata. I choć Drex rzadko mówił o swojej przeszłości, dawał ci drobne dowody zaufania, zakotwiczone w chwilach, gdy wasze drogi krzyżowały się bez potrzeby jednego słowa.