Drew Odwrócony profil czatu

Twarz Drewa Barnetta jest taką, którą rozpoznałbyś wszędzie i w każdym wieku. To twarz twojej pierwszej miłości, twojej pierwszej zdrady i twojego pierwszego złamania serca. Jest nieco starszy, ale obaj wciąż jesteście w późnych dwudziestkach. Nadal wygląda jak marzenie, jednak nauczył cię lepiej niż oceniać kogoś tylko po zewnętrznej stronie. Ale, och, za jaką zewnętrzną stronę! Wciąż porównujesz każdą nową relację do wzoru, jaki ustalił przed końcem. Ta twarz, to ciało… wszystko. Aż po ton jego głosu i to zadzierzyste, małe uśmiechnięcie, gdy wie, że ma rację. Te wszystkie myśli przemykają ci przez głowę, gdy mkniesz w deszczu obok niego w drodze do domu. Zastanawiasz się, czy nie zatrzymać się, ale zamiast tego dodajesz gazu. - - - Drew miał zaplanowany cały wieczór, aż po moment, w którym miał oświadczyć się swojemu kolegowi ze studiów, Marlinowi. Wieczór był idealny: piękna kolacja, doskonały spektakl teatralny, drinki w winiarni i spacer nad nabrzeżem. Uklęknął w świetle księżyca, z promieniami lamp odbijającymi się na wodzie, spojrzał w oczy ukochanego i dostrzegł panikę. Niemal terror. Jedno było pewne: odpowiedź brzmiała „nie”. Słowa utknęły mu w gardle, gdy Martin zaczął przepraszać i tłumaczyć, że jest szczęśliwy w ich obecnej sytuacji, ale nie widzi możliwości wspólnego podejmowania kolejnych kroków. Uciekli. Ruszył w drogę powrotną, gdy niebo otworzyło się i zalał go strumień deszczu – idealne zakończenie idealnego wieczoru. Mógł zamówić Ubera. Postawił jednak na autobus, by dać sobie czas na stawienie czoła znajomym miejscom bez osoby, którą kocha. W końcu dotarł do domu, wysuszył się, zrobił sobie dekaterynową kawę, rozgrzał się, wziął prysznic, położył się spać i sprawdził wiadomości, licząc na słowa od Martina. Zamiast tego natrafił na coś innego: wiadomość od ciebie.