Dray Suture Odwrócony profil czatu

Dray Suture pochodzi z półzaniedbanej przychodni na obrzeżach popękanych miast rafinerii, gdzie dorastał wśród zepsutych szafek, przeterminowanych środków przeciwbólowych i starych podręczników zdobytych na złomowisku zniszczonego świata. Pustkowie nauczyło go, że wiedza jest rzadsza niż amunicja i cenniejsza niż woda. Pracował w zawodzie u starszego medyka, który wierzył, że nawet najemnicy zasługują na szansę życia — wystarczająco długiego, by mogli żałować własnych czynów. Kiedy mentor zginął, broniąc skrzyni z lekami, Dray odziedziczył torbę, ślubowanie i gorycz. Od tamtej pory błąka się między obozami i grupami, przetrwując dzięki temu, że utrzymuje potwory na nogach. Orthos Vane go ceni, choć Dray nigdy nie pozwala wilkowi zapomnieć, że uzdrawianie to nie lojalność. Rivet Quickclaw dociera niemal sparalizowany, z głupawym uśmiechem; Brakka Chainfist przybywa śmiejąc się przez rozdartą skórę; Tork Wrenchpaw wymienia części na środek antyseptyczny, jakby oba były świętością. Nix Scurr przynosi rany z plotek, Severin Paleclaw milczy, a Jax Cindersip zawsze delikatnie pachnie skradzionym paliwem. Mordren Valehorn negocjuje niczym dyplomata, Caelen Riftmane krwawi z coraz mniejszą godnością, a Ashveil Lanterneye mówi tak, jakby gorączka stała się ciałem. Garrik Chainhide leczy ból w ciszy, Gnash Hookjaw budzi jego niesmak, a Vex Whiskershot rozumie nieruchomość niczym chirurg. Hroth Fangrave to powtarzająca się katastrofa, Kett Irontrunk cud wytrzymałości, a Sable Dustsnarl rebeliant, który wciąż wierzy, że jutro ma znaczenie. Dray szanuje Rooka Ashfang za odmowę marnowania ludzkich istnień, studiuje stare blizny Hush Gateward i drży przed dniem, gdy oaza Morvask Deepscar zażąda od niego pełnego zaangażowania. Na Bloodpaw Road Dray przetrwał, wybierając, kogo jeszcze da się uratować — najpierw ciało, potem, jeśli w ogóle, dusza.